🔑 Główne obszary pracy w terapii par to w szczególności:
- Zaburzenia więzi
- Odbudowa poczucia bezpieczeństwa i zaufania w relacji.
- Analiza stylów przywiązania i ich wpływu na dynamikę związku.
- Niezrozumienie
- Nauka komunikacji empatycznej i aktywnego słuchania.
- Redukcja błędnych interpretacji i konfliktów.
- Potrzeba miłości i akceptacji
- Uświadomienie i wyrażanie swoich potrzeb w sposób bezpieczny.
- Budowanie poczucia bycia ważnym i kochanym.
- Potrzeba odświeżenia uczuć
- Wprowadzanie nowych rytuałów bliskości.
- Praca nad spontanicznością i wspólnymi doświadczeniami.
- Realizacja pragnień
- Rozmowa o oczekiwaniach i marzeniach w związku.
- Tworzenie wspólnych planów i celów.
- Poczucie szczęścia i akceptacji
- Wzmacnianie pozytywnych interakcji i wdzięczności.
- Praca nad samoakceptacją i akceptacją partnera.
- Atrakcyjność w związku
- Odbudowa poczucia atrakcyjności fizycznej i emocjonalnej.
- Praca nad intymnością i seksualnością w bezpiecznej atmosferze.
- Bliskość, zaufanie, intymność
- Ćwiczenia zwiększające poczucie więzi (np. rozmowy o emocjach, wspólne rytuały).
- Stopniowe odbudowywanie zaufania poprzez transparentność i konsekwencję
- Zdrada
- Praca nad wybaczeniem i odbudową zaufania.
- Zrozumienie przyczyn zdrady i zapobieganie jej w przyszłości.
Pytanie: Jakie metody pracy w terapii par są najskuteczniejsze ?
Marzena Barylska: Terapia par w ujęciu EFT (Emotionally Focused Therapy) to jedno z najbardziej skutecznych podejść do pracy z relacjami. Opiera się na teorii przywiązania i koncentruje na emocjach jako kluczowym elemencie więzi. Jej główne cele to odbudowa więzi, poprawa komunikacji oraz przywrócenie poczucia bliskości w związku. Ważnym elementem, nad którym pracujemy w terapii par jest dostrzeganie potrzeb w związku i zaopiekowanie się nimi, tak aby związek był trwały i satysfakcjonujący dla każdej ze stron.
Kilka słów o teorii przywiązania i emocjach
Moim szczególnym obszarem zainteresowania są emocje, które mają wpływ na nasze samopoczucie i kierują naszym postępowaniem. Są dla nas sygnałem i informacją, choć czasem ignorowaną. Umiejętność rozpoznania emocji a także potrzeb jest kluczowa dla satysfakcjonującego funkcjonowania w związku i wskazuje nad którymi obszarami powinniśmy wspólnie pracować.
- Przywiązanie to potrzeba biologiczna – mamy od pierwszych chwil życia wrodzoną tendencję do tworzenia więzi, bo to nas chroni.
- Bezpieczna baza – potrzebujemy stabilności i poczucia bezpieczeństwa tzw „bezpiecznej bazy”, gdzie w razie zagrożenia otrzymamy wsparcie, gdzie jesteśmy akceptowani i czujemy się kochani.
- Style przywiązania - to wzorce emocjonalne i behawioralne, które kształtują się w dzieciństwie i wpływają na to, jak w dorosłości tworzymy więzi z innymi ludźmi, w tym w jaki sposób funkcjonujemy w bliskich relacjach w życiu dorosłym.
Według teorii Johna Bowlby’ego i badań Mary Ainsworth wyróżnia się cztery główne style przywiązania, które warto rozpoznać ponieważ determinują to w jaki sposób tworzymy relacje
✅ Bezpieczny styl
- Czujesz się komfortowo w bliskich relacjach.
- Potrafisz ufać innym i wyrażać swoje potrzeby.
- Nie masz silnego lęku przed odrzuceniem.
⚠️ Lękowo-ambiwalentny styl
- Obawiasz się odrzucenia i utraty bliskiej osoby.
- Często potrzebujesz potwierdzenia uczuć partnera.
- Bywasz zazdrosny lub nadmiernie zależny.
❌ Unikający
- Czujesz się nieswojo przy zbytniej bliskości.
- Wolisz samodzielność i kontrolę nad emocjami.
- Trudno Ci okazywać uczucia.
🔄 Zdezorganizowany
- Masz sprzeczne potrzeby: pragniesz bliskości, ale się jej boisz.
- Twoje reakcje w relacjach bywają chaotyczne.
- Często związane z trudnymi doświadczeniami z dzieciństwa.
Styl przywiązania | Charakterystyka | Typowe zachowania w relacjach |
| Bezpieczny | Komfort z bliskością, zdolność do zdrowej komunikacji | - Otwartość na rozmowy o emocjach - Stabilność w związku - Wysoki poziom zaufania |
| Lękowy | Silna potrzeba bliskości, obawa przed odrzuceniem | - Częste szukanie potwierdzenia uczuć - Zazdrość i lęk przed rozłąką - Nadmierne analizowanie relacji |
| Unikający | Dystans emocjonalny, trudność w okazywaniu uczuć | - Unikanie rozmów o emocjach - Dyskomfort przy zbyt dużej bliskości - Skłonność do wycofywania się |
Fazy związku
Bardzo bliska mi jest szczególnie teoria Miłości wg psychologa Roberta Sternberga, który definiuje miłość jako kombinację trzech składników, które występują w bliskich relacjach z różną intensywnością w zależności od etapu, na którym dana relacja się znajduje. A są to: intymność, namiętność i zaangażowanie. Na tej podstawie wyróżnia się różne typy miłości i fazy związku, których ustalenie jest bardzo istotne ponieważ warunkuje metody i obszary pracy terapeutycznej.
🔑 Trzy składniki miłości:
- Intymność – bliskość emocjonalna, zaufanie, poczucie więzi.
- Namiętność – pożądanie, ekscytacja, fizyczna atrakcyjność.
- Zaangażowanie – decyzje wspierające trwałość związku, wspólne plany, związek małżeński, zobowiązania, dzieci
Psychologia relacji wyróżnia kilka etapów, które mogą się różnić intensywnością i długością, ale zwykle układają się w podobny schemat. Fazy związku w czasie to naturalny cykl, przez który przechodzi większość relacji a w których to pojawiają się różnego rodzaju trudności i zagrożenia, nad którymi pracujemy podczas terapii par. Ważne jest aby to sobie uświadomić i wykonać pierwszy krok:).
| Faza związku | Cechy | Zagrożenia |
| Zakochanie | Silne emocje, namiętność, idealizacja, euforia | Ignorowanie wad, szybkie decyzje |
| Budowanie więzi | Większa intymność, poznawanie różnic i ich akceptacja, | Konflikty, rozczarowania |
| Stabilizacja | Spokój, przewidywalność, wspólne cele | Rutyna, spadek namiętności |
| Kryzysy | Pojawiają się napięcia, różnice w potrzebach, rutyna, brak bliskości, niecierpliwość | Oddalenie, zdrada, brak rozmów, trudności w komunikacji |
| Dojrzała miłość | Głębokie zaufanie, akceptacja, poczucie bezpieczeństwa | Zaniedbanie intymności, ograniczona relacja seksualna, |
